zaterdag 12 december 2009

Those damn expectations

Verwachtingen. Erwartungen. Expectations. Attentes.
Ze zijn er om te worden waargemaakt. Maar soms zijn de verwachtingen echter zo hoog, dat het je niet gaat lukken om ze waar te maken! Sommige verwachtingen worden niet uitgesproken, anderen wel. Een voorbeeld van een onuitgesproken verwachting: liefde. Ja ik weet het: het klinkt raar... Toch is het echt waar. Liefde moet toch altijd van twee kanten komen? Dat alleen al is een soort onuitgesproken verwachting, je verwacht namelijk dat iemand 'terug' van jou houdt. Vooral in geval van familie-liefde gaat het om verwachtingen. Je verwacht dat ze er voor je zijn. Je verwacht dat ze je vertrouwen. En je verwacht dat ze van je houden. Gelukkig wordt die verwachting meestal wel waargemaakt, omdat het vrij logsich is.

Uitgesproken verwachtingen zijn soms iets minder logisch en vaak veel minder makkelijk waar te maken. Als een leraar verwacht dat jij zijn/haar studiewijzer perfect volgt levert dat een hoop gestress op, je wil die verwachting immers waarmaken. Nou moeten jullie trouwens niet denken dat ik alle studiewijzers volg, want sommige leraren merken het niet als je hun verwachting aan je laars lapt, dus waarom zou je het dan proberen? Uitgesproken verwachtingen moeten zijn moeilijker waar te maken, dat had ik al gezegd. Dat is zo, omdat degene die ze uitspreekt het gevoel heeft dat hetgeen anders niet gedaan wordt, wat weer wil zeggen dat het dus niet vanzelfsprekend is. 'Ik verwacht dat je voor 5 uur je kamer hebt opgeruimd!' Dat is voor mij dus echt niet vanzelfsprekend, ookal heeft mijn moeder die zin al o zo vaak tegen me moeten zeggen. Op de een of andere manier heb ik het idee dat onuitgesproken verwachtingen veel eerder waargemaakt worden? Die zijn namelijk zo vanzelfsprekend dat ze ook ècht niet uitgesproken hoeven te worden.

Zal ik vanmiddag dan maar eens mijn kamer op gaan ruimen? Hoeft mijn moeder daar tenminste niet meer achteraan te zitten.
with love,
Vera

p.s: als je even geen zin hebt om je kamer op te ruimen, kan je lekker blijven bloggen. Hier wat inspiratie: www.liebemarlene.blogspot.com / www.jeszzi.blogspot.com / www.inspiration-fashion.blogspot.com / www.leblogdebetty.com

maandag 7 december 2009

Save the best for the last

Sinterklaas, wie kent 'm niet... En wie kent die stress niet rond 5 december? Er moeten surprises worden gemaakt, lijstjes opgesteld, inkopen worden gedaan en gedichten worden geschreven. Het vervelende is dat je als drukbezette tiener natuurlijk ook nog vriendinnen hebt waarmee je sinterklaas viert en dus moet je twee keer zoveel tijd nemen. Het probleem bij mij is altijd dat ik te lang wacht. Ze zeggen dan wel: van uitstel komt afstel, maar dat kan niet eens in dit geval.

Zaterdag middag rond een uur of 1 begon ik aan mijn sinterklaasinkopen, zowel voor thuis als voor vriendinnen. Daarna restte mij nog de taak een surprise te maken, alles in te pakken en een gedicht te schrijven. Zondagmiddag zouden we het dan vieren. Om half 2 met vriendinnen, en rond de klok van 6 met mijn ouders en broer. In de stad ging ik op zoek naar leuke kado's. Voor mijn moeder was dat niet zo moeilijk, want ik kon gewoon alles kopen wat er op haar lijstje stond. Voor vriendinnen was het moeilijker, we zouden namelijk een dobbelspel gaan doen. Het komt er dus op neer dat je een kado moet kopen dat voor iedereen leuk is. Lastuuuuug... (leuke bijkomstigheid: het moest meer dan 1 kado zijn, en dat voor ongeveer 4 euro). Toen ik die middag thuis kwam had ik alle kado's, ze moesten alleen nog ingepakt. Als surprise voor mijn moeder heb ik een oven gemaakt, omdat ze al maanden zeurt dat we een nieuwe moeten. Ze was heel blij met de surprise, en ook met de kado's, dus ik ben een goede hulp-sinterklaas. De vriendinnenmiddag wsa heel gezellig. We vierden het in het 'tuinhuis' (meer een soort van extra woonkamer in een apart gebouw) van een van de vriendinnen. Iedereen had zijn best gedaan om leuke/grappige/eetbare/onnozele kado's te kopen, en dat is gelukt! Niet alle kado's waren even leuk, en niet iedereen was er, maar het was in ieder geval gezellig!

Wat ik ook heel komisch vond, was dat het zo enorm druk was in de stad! Het was echt niet normaal. Als ik met mijn kinderen was, zou ik ze aan me vastbinden of iets dergelijks. Het bewijst wel weer dat ik niet de enige ben die alles op het laatste moment nog moet doen. Vanaf oktober geven alle winkels je de kans om je sinterklaas kado's op tijd te scoren, maar wanneer is het op zijn drukst? Juist, 5 december.

Ik ben blij dat we geen kerst vieren...
(al doet mijn neefje dat wel - duitsers - en daarmee ben ik op wintersport, dus wie weet ligt er ook een pakje voor mij onder de kerstboom!)

woensdag 2 december 2009

The little things in life

klein gebaar
groots gevoel
geluk.

vera© 2006
Toch grappig dat ik er 3 jaar geleden ook al zo over dacht...
Ik denk nu nog steeds dat geluk (bijna) altijd wordt veroorzaakt door een klein gebaar, of een kleine gebeurtenis. En als ik zeg klein, dan bedoel ik ook ècht klein! De allerkleinste dingen zoals een vriendin die zegt: wat zie je er leuk uit vandaag; thuiskomen na een lange vakantie; maar natuurlijk ook op vakantie gaan na een lange tijd thuis te zijn gebleven haha. Zelfs het doorbreken van de zon is al genoeg om mij een gelukszalig gevoel te geven. En ik weet dat het een énorm cliché is, maar ik sta er volledig achter: geluk zit in de kleine dingen. Ik denk trouwens dat iedereen dat wel eens heeft? Zo'n klein geluksmomentje. Soms duurt het heel kort, maar het kan ook zijn dat je meerdere dagen op een wolk leeft, en dat allemaal door dat ene kleine dingetje.
Dat is trouwens niet de enige cliché waar ik het mee eens ben! Ook de cliché: je vindt wat je niet zoekt, vind ik errrrug kloppend. (of het echt een cliché te noemen is weet ik niet, maar om het makkelijk te maken zeggen we maar even van wel). Het is namelijk altijd zo dat de leuke (maar ook de niet zo leuke) dingen gebeuren als je ze niet verwacht. Een voorbeeld uit mijn eigen leven: elk jaar gaan wij een aantal keer naar zuid-duitsland omdat mijn oom, tante en neefje daar wonen. Elke keer rond kerst grappen we: volgend jaar nemen we vera gewoon mee op wintersport. Zo heeft zij een leuke week en hebben wij een oppas haha! Afgelopen zomervakantie zijn we ook naar mijn familie geweest. Ze hadden stiekem een plannetje gemaakt, waar ik dus niks vanaf wist. IK GA MET ZE OP WITERSPORT! Het is nu helemaal officieel en 19 december vertrek ik dus naar het gebied Ehrwald voor mijn allereerste echte wintersport-vakantie!
Zulke dingen zijn leuk. En weet je wat?
Ze zijn leuk omdát je ze niet verwacht, en niet ondanks dat je ze niet verwacht.
Conclusie: ga niet zitten wachten op die leuke dingen. Doe andere leuke dingen die je zelf in de hand hebt in de tussentijd, de rest komt vanzelf!
with love,
Vera

dinsdag 24 november 2009

no inspiration at all

Hela!
How's life over there? En dan bedoel ik dus gewoon aan de andere kant van het beeldscherm haha.
Ik kom even melden dat ik een ernstig tekort aan inspiratie heb. Meestal heb ik wel 1, 2 of 3 keer per week dat ik denk: ja! Dit wil ik delen met mijn bloggers, maar nee. Ik denk dat het komt doordat ik al een tijdje ziek ben. Als ik ziek ben voel ik me zwak en werken mijn hersenen geloof ik niet zo goed haha. Ik ben nu weer aan de beterende hand dus ik krijg het waarschijnlijk wel voor elkaar om dit stukje tot een goed einde te brengen.

Wist je dat zin gestimuleerd wordt door je eigen brein? Ja, daar dacht ik ineens aan. Als je denkt aan bloggen denk je: ah, daar heb ik zin in! Zo gaat het ook bij eten. Als je naar kookprogramma's kijkt loopt het water je uit de mond bij het zien van een chocolade-trio als dessert. Als je een film kijkt en je denk aan popcorn in de bioscoop, voel je dat je daar behoefte aan hebt. Zo werkt het trouwens ook met het hebben van géén zin. Zie je mensen hockeyen in de regen denk je: gadverdamme, als ik morgen maar niet in de regen hoef te staan. Ik vraag me dus af, of je ook ergens zin in hebt als je niks doet? Dan wordt het zin hebben een soort behoefte, en niet meer echt zin. Dit wordt te moeilijk om uit te leggen dus dat doe ik maar niet, met de hoop dat jullie het toch snappen.

Ik zag net een reclame voor appeltaart op tv (jaja, computer en tv tegelijk, heel slecht) dus ik ga eens even in de kast kijken of wij ergens een mix-pak hebben staan. En anders zoek ik wel weer zin in iets anders.
xliefs
Vera

woensdag 18 november 2009

Charities

Héla!
Weet je wat mij opvalt?
Bijna alle beroemdheden zijn wel verbonden aan een goed doel. Bijvoorbeeld aan Unicef, Pink Ribbon of stichting de Zonnebloem. Ze zeggen dat ze zich oprecht aangetrokken voelen tot dat doel / die stichting. Persoonlijk denk ik dat ze door die doelen benaderd worden of ze ambassadeur willen worden. Waren deze mensen 'gewone' mensen geweest, dan kregen ze een foldertje thuis en hadden ze die waarschijnlijk bij het oud papier gegooid. Zo maken mensen misbruik van hun status vind ik... Ze doen het om een goede naam te krijgen. Zo van ja, die Renate Verbaan die is zó betrokken bij Unicef. Ze is oprecht geraakt door die acties want ja, als moeder wil ze natuurlijk wel dat alle kinderen zo'n geweldig leven hebben. Als zij niet bekend was geweest had ze gedacht 'ach, niemand weet het als ik geen donatie geef.' Nu ze wel bekend is wordt ze daarop afgerekend.
Dit gaat niet alleen over Renate Verbaan en andere bekende nederlanders. Ook 'normale mensen' doen veel om hun naam te zuiveren. En dan doen ze juist dingen die eigenlijk nog fouter zijn. Ze gaan bijvoorbeeld liegen om dingen ongedaan te maken. Om roddels uit de wereld te helpen, en dus hun reputatie weer maken zoals hij was.
Als we nou in de eerste instantie die fouten niet maken, hoeven we niks goed te maken toch? Als we al donateur zijn, hoeven we niet ook nog eens ambassadeur te worden om alleen maar in de spotlight te staan toch? Als we gewoon zijn wie we willen zin hoeft toch niemand daar nog een schepje bovenop te doen? We zijn allemaal uniek toch? Dan kan ook niemand beter zijn dan de ander.
Lose that arrogant face you girl!
xliefs
Vera

zaterdag 14 november 2009

Sinterklaas & Santa Claus

Héla hola!
Sinterklaas is weer in het land jippijajee hiephoi wat een feest. Ik moet zeggen dat ik er niet zo blij mee ben. Eind november en begin december zijn namelijk altijd stressige maanden. Je wil een goed begin maken in het nieuwe kwartiel @ school. Je moet kado's kopen voor al je vrienden en familie omdat sinterklaas niet bestaat. (ik zou best blij zijn om vriendloos te zijn, hoef je ook geen kado's te kopen hahaha). Hier komt ook nog eens bij dat er in onze vrienden groep heel veel mensen in september oktober november jarig zijn. Jaja de feestjes hopen zich op. Vanavond op de planning: hockeyfeest(!).

Die paar negatieve punten aan november/december worden weer helemaal goed gemaakt met het feit dat je: je rapport krijgt (wat natuurlijk niet altijd een positief punt is); je zelf ook kado's krijgt van die twee baard+snor-dragende mannen; je kan gaan shoppen voor nieuwe kleren, want 1) je moet een aantal goede party-outfits en hebben en 2) je kan (helaas) niet meer in korte mouwen rondlopen dus zul je coltruien en wollen sokken moeten kopen. In november/december kan je ook op wintersport gaan (zoals ik in de kerstvakantie: MIJN EERSTE KEER!!). En het gaat sneeuwen! Nouja, dat is te hopen, maar met die klimaatverandering weet ik niet of het dit jaar ook nog een winterwonderland wordt in nederland... ik betwijfel het!

Gelukkig zorgen die twee bebaarde mannen voor heel veel plezier, vooral bij kleine kinderen natuurlijk. Het is zo leuk om al die geschminkte gezichtjes te zien stralen als ze de hoeven van americo het paard of rudolph het rendier horen aankomen. Helemaal leuk is het als ze de kado's gaan uitpakken. Hun gezichtjes staan op knappen, hun glimlach vliegt er bijna af en hun schaterlachjes klinken nog lang door, totdat ze naast hun gezette schoen of onder de kerstboom in slaap vallen...

Ik ga nu op pad om een nieuwe party-outfit te scoren. Allemaal heeel veel plezier in november/december, en nou maar duimen dat je leuke kado's krijgt!
xliefs,
Vera

woensdag 11 november 2009

ain't it lovely

Ahoy maten!
Is het niet geweldig als:
. Je voor één keer geen huiswerk, geen toetsen en geen verplichtingen hebt?
. Je 's ochtends een keer niet hoeft te haasten omdat het rustig is in de badkamer, je goed hebt geslapen en je geen brood hoeft te smeren omdat je thuis kan lunchen?
. Je naar huis moet fietsen en de zon precies die 10 minuten gaat schijnen?
. Je een hoog cijfer hebt?
. Je van mensen te horen krijgt dat je ergens goed in bent?
. Je heel veel geld hebt en leuke dingen kan kopen? (jaja, geld maakt wel gelukkig)
. Je een gezellig middag hebt gehad met je beste vriendinnen?
. Je een enorme lachbui hebt?
. Je haar eindelijk goed zit op het moment dat het moet?
. Het shirtje/jurkje/topje er nog precies in jouw maat kleur en model is?
. Je cadeautjes krijgt? (ja ik ben een klein kind)
. Je een feestje hebt?
. Je jarig bent?
. Je heeeeeel veel heeeeel lekker eten in huis hebt? (boeiend dat het slecht is...)
. Het zomer is?
. Het winter is?
. Het herfst is?
. Het lente is?
. Ik heel irritant bezig ben maar jullie toch door blijven lezen?
. Mensen je blog lezen? (en reactie posten.. hint hint)
Oké mama wordt boos, dat is iets minder leuk, ik moet huiswerk doen, ook iets minder leuk en dus ga ik afscheid van jullie nemen, ook iets minder leuk. Dat ik morgen om kwart voor 8 op school moet zijn en een so grieks heb is helemaaaal niet leuk, maargoed, er zijn genoeg dingen die wèl leuk zijn!!
xliefs
Vera