okay sorry maar er is iets fout gegaan, ik heb een concept bewerkt en toen gepost, maar nu staat hij bij de datum van het concept terwijl hij nieuw is snapsnap? de titel van het nieuw gepostte concept is: don't judge the Unknown.
liefs,
Vera
vrijdag 23 oktober 2009
woensdag 14 oktober 2009
take it easy
Hee Blogspotters!
Het is echt misdadig lang geleden dat ik een fatsoenlijk stuk heb geschreven dus dat moet ik dan maar weer eens gaan doen. Weten jullie wat ook misdadig is? De temperatuur buiten! Vanochtend toen ik met mijn dikke winterjas + sjaal op de fiets stapte vroor het gewoon nog aan de grond!! 14 oktober hoort een dag te zijn met temperaturen rond de 15 graden en een lekker zonnetje, maar nee hoor, Nederland slaat de herfst wel even over... Het wordt gewoon meteen winter. Op zich zou ik daar helemaal geen problemen mee hebben, als het dan maar sneeuwt. Want kou zonder sneeuw is natuurlijk geen fatsoenlijke winter te noemen...
Volgens mij hebben ze bij ons op school nog nooit van rustig aan doen gehoord. Als we huiswerk hebben worden we er namelijk ineens mee doodgegooid, als een sneeuwstorm waar je maar niet uit komt. Zo ook deze week, want ja, als het weer dan al tegen zit, dan kunnen alle leerlingen van Lyceum de Grundel lekker voor de open haard met een warme chocomelk hun huiswerk gaan maken. Het wordt al helemaal leuk als het ook nog eens voor een cijfer is. 8 toetsen verspreidt over 4 dagen. Wij noemen dat hier: mission impossible. Bijna net zo impossible als het fietsen naar school (in een normaal tempo) zonder te vallen als er sneeuw ligt.
Ik ben een leuke gezellige spontane tiener uit het zuiden, KAK, oosten van het land. Dat wil zeggen dat ik ook nog diverse buitschoolse activiteiten heb. Jullie willen voorbeelden?
- ik hockey 3 keer in de week. Dat wil zeggen dat ik normaliter 2x in de week train, en 1x een wedstrijd heb. Omdat ze de hockeyclub lekker helemaal aan de zijkant van de stad hebben geplaatst mag ik lekker elke training/wedtsrijd een half uur heen fietsen, en dan weer een half uur terug. ZELFS ALS HET VRIEST
- ik bespeel een muziekinstrument, want volgens mijn maatschappijleraar heel normaal is op het gymnasium. In mijn geval gaat het om cello. Nou heb ik wèl het geluk dat ik met de auto naar les ga en orkest 5 minuten fietsen is, maar ik kan je vertellen, fietsen met een cello op je rug en ijzel op de weg is niet echt mijn favoriete bezigheid. Ookal is het maar 5 minuutjes...
- ik ben een scheefgegroeide trol en moet daarom 1x per week naar een raar soort therapeut waarbij je jezelf 26x terugziet in 8 verschillende spiegels van alle kanten, om daarmee je houding te verbeteren. Ook hier moet ik onder verschillende, kutte, weersomstandigheden heen, met als gevolg dat ik een voorhoofdsbevriezing heb als het hagelt.
deze 3 activiteiten die ik door weer en wind uitvoer kosten handen vol tijd, en al die tijd zorgt er weer voor dat ik mijn huiswerk niet altijd kan/wil maken. (schrijven met bevroren handen, daar hou ik niet zo van)
En omdat onze school het nooit rustigaan doet, moet ik ondanks wonden van het vallen, een kapotte cello, voorhoofdsbevriezing én bevroren vingers, elke avond lekker mijn huis- en leerwerk doen...
ik moet naar de therapeut, dus ik check jullie later guys,
Vera
Het is echt misdadig lang geleden dat ik een fatsoenlijk stuk heb geschreven dus dat moet ik dan maar weer eens gaan doen. Weten jullie wat ook misdadig is? De temperatuur buiten! Vanochtend toen ik met mijn dikke winterjas + sjaal op de fiets stapte vroor het gewoon nog aan de grond!! 14 oktober hoort een dag te zijn met temperaturen rond de 15 graden en een lekker zonnetje, maar nee hoor, Nederland slaat de herfst wel even over... Het wordt gewoon meteen winter. Op zich zou ik daar helemaal geen problemen mee hebben, als het dan maar sneeuwt. Want kou zonder sneeuw is natuurlijk geen fatsoenlijke winter te noemen...
Volgens mij hebben ze bij ons op school nog nooit van rustig aan doen gehoord. Als we huiswerk hebben worden we er namelijk ineens mee doodgegooid, als een sneeuwstorm waar je maar niet uit komt. Zo ook deze week, want ja, als het weer dan al tegen zit, dan kunnen alle leerlingen van Lyceum de Grundel lekker voor de open haard met een warme chocomelk hun huiswerk gaan maken. Het wordt al helemaal leuk als het ook nog eens voor een cijfer is. 8 toetsen verspreidt over 4 dagen. Wij noemen dat hier: mission impossible. Bijna net zo impossible als het fietsen naar school (in een normaal tempo) zonder te vallen als er sneeuw ligt.
Ik ben een leuke gezellige spontane tiener uit het zuiden, KAK, oosten van het land. Dat wil zeggen dat ik ook nog diverse buitschoolse activiteiten heb. Jullie willen voorbeelden?
- ik hockey 3 keer in de week. Dat wil zeggen dat ik normaliter 2x in de week train, en 1x een wedstrijd heb. Omdat ze de hockeyclub lekker helemaal aan de zijkant van de stad hebben geplaatst mag ik lekker elke training/wedtsrijd een half uur heen fietsen, en dan weer een half uur terug. ZELFS ALS HET VRIEST
- ik bespeel een muziekinstrument, want volgens mijn maatschappijleraar heel normaal is op het gymnasium. In mijn geval gaat het om cello. Nou heb ik wèl het geluk dat ik met de auto naar les ga en orkest 5 minuten fietsen is, maar ik kan je vertellen, fietsen met een cello op je rug en ijzel op de weg is niet echt mijn favoriete bezigheid. Ookal is het maar 5 minuutjes...
- ik ben een scheefgegroeide trol en moet daarom 1x per week naar een raar soort therapeut waarbij je jezelf 26x terugziet in 8 verschillende spiegels van alle kanten, om daarmee je houding te verbeteren. Ook hier moet ik onder verschillende, kutte, weersomstandigheden heen, met als gevolg dat ik een voorhoofdsbevriezing heb als het hagelt.
deze 3 activiteiten die ik door weer en wind uitvoer kosten handen vol tijd, en al die tijd zorgt er weer voor dat ik mijn huiswerk niet altijd kan/wil maken. (schrijven met bevroren handen, daar hou ik niet zo van)
En omdat onze school het nooit rustigaan doet, moet ik ondanks wonden van het vallen, een kapotte cello, voorhoofdsbevriezing én bevroren vingers, elke avond lekker mijn huis- en leerwerk doen...
ik moet naar de therapeut, dus ik check jullie later guys,
Vera
woensdag 7 oktober 2009
don't judge the Unknown
Mensen zijn zo verdomd irritant. Ze oordelen te snel. (Let er wel even op dat ik het heb over de mens in het algemeen, inclusief mijzelf en mensen om mij heen). Iedereen oordeelt maar over elkaar, en natuurlijk is dat normaal, maar is het niet raar dat je je zegje al klaar hebt over iemand voordat je diegene kent? Ik vind van wel. Ik betrap mezelf er heus wel op dat ik dat ook doe hoor, maar we zouden het eigenlijk af moeten leren. Elke keer als je een nieuw iemand leert kennen heb je jouw ongezouten mening alweer op het puntje van je tong liggen.
Bij een meisje:
Grote gouden oorbellen: pfoeh, wat een ordinaire slet, die heeft vast elke jongen al gehad...
Geblondeerd haar (met uitgroei): haha die doet vast en zeker lwoo, die is te dom om de verpakking van haar haarverfmiddel te lezen.
Knalrode pumps: hé.... iemand heeft hier een tekort aan aandacht&seks
Bij jongens:
Grote diamanten: die probeert zeker zijn lelijke kop te verbergen achter die enorme (plastic) diamant.
Enorme gouden kettingen met dollartekens: dat je kan praten wil nog niet zeggen dat je kan rappen kerel, en je gevoel voor stijl mag je ook gaan zoeken.
Al deze vooroordelen zijn misschien een beetje uitvergroot maar zo gaat het echt. Ik zou zo graag willen dat iedereen er op let en niet zomaar iedereen in een hokje wil duwen. Zelf moet ik het ook nog leren maar ik werk eraan. Als ik een nieuw iemand ontmoet probeer ik te denken: 'rustig veer, misschien zit er achter dat minirokje en naveltruitje wel een heel degelijk meisje' of: 'ach, die jongen zou best aardig kunnen zijn ondanks zijn millimeterkapsel, nike air-max en het matje in zijn nek.'
Het kost even wat moeite, maar je moet er maar je best voor doen!! Succes ermee
Liefs,
Vera
Bij een meisje:
Grote gouden oorbellen: pfoeh, wat een ordinaire slet, die heeft vast elke jongen al gehad...
Geblondeerd haar (met uitgroei): haha die doet vast en zeker lwoo, die is te dom om de verpakking van haar haarverfmiddel te lezen.
Knalrode pumps: hé.... iemand heeft hier een tekort aan aandacht&seks
Bij jongens:
Grote diamanten: die probeert zeker zijn lelijke kop te verbergen achter die enorme (plastic) diamant.
Enorme gouden kettingen met dollartekens: dat je kan praten wil nog niet zeggen dat je kan rappen kerel, en je gevoel voor stijl mag je ook gaan zoeken.
Al deze vooroordelen zijn misschien een beetje uitvergroot maar zo gaat het echt. Ik zou zo graag willen dat iedereen er op let en niet zomaar iedereen in een hokje wil duwen. Zelf moet ik het ook nog leren maar ik werk eraan. Als ik een nieuw iemand ontmoet probeer ik te denken: 'rustig veer, misschien zit er achter dat minirokje en naveltruitje wel een heel degelijk meisje' of: 'ach, die jongen zou best aardig kunnen zijn ondanks zijn millimeterkapsel, nike air-max en het matje in zijn nek.'
Het kost even wat moeite, maar je moet er maar je best voor doen!! Succes ermee
Liefs,
Vera
donderdag 1 oktober 2009
so impressive!
Ik had deze foto ergens zien staan en ik was echt geschokt. ook om het verhaal erachter. de man die deze foto heeft gemaakt vanuit zijn jeep/auto is namelijk doorgereden. een paar weken later heeft hij zelfmoord gepleegd omdat hij niet kon leven met de gedachte dat hij het meisje niet had geholpen.
dinsdag 29 september 2009
Dobre Djen!
Bijna vergeten: SLOVENIË WAS TOPPPPPP!
Ik heb echt een paar geweldige dagen gehad daar! Het is waar dat ik eerst op zag tegen de busrit van 16 uur, maar uiteindelijk was dat juist ongeveer het leukste! Niet dat de andere dingen saai waren - op het techniekmuseum na - maar een busreis met vrienden is echt heel gezellig! Je kan met z'n allen muziek luisteren, film kijken, bladen lezen, kletsen & lijsten maken. Dit alles levert hi-la-ri-sche momenten op! You want examples? Lees hier de resultaten van:
Muziek luisteren. Allereerst moet even gezegd worden dat ik niet kan zingen, en de rest van het orkest ook niet echt. Maar ik kan niet ontkennen dat het geweldig is om met vrienden te zingen, en dan juist als het heel vals is!! Ultieme meezingers: The Beatles, Guus Meeuwis, & alle andere shit met een o zo makkelijke tekst.
Film kijken. Tijdens het filmkijken krijg je het echte die-hard groepsgevoel. Met z'n drieën op een 2-persoons busbankje lekker wegzakken terwijl je naar Confessions of a Shopaholic kijkt. Heerlijke momenten zijn dat. Beetje jammer dat het daarna overging in Happy Feet, niet echt een kijk-ons-nou-knus-op-de-bank-zitten-film. Maar ook leuk...
Bladen lezen. Bij het woord tijdschriften denk je waarschijnlijk aan de woorden 'vrouw/meisje' en 'cosmogirl, fancy & de G!rlz' echte vrouwendingen dus. Nou, nooit geweten dat jongens zó geïnteresseerd waren in stukjes over vrouwenproblemen. V & M waren echt een uur bezig met 2 bladen en ze vonden het geweldig. Hoe lang zij aan het lezen waren, hoe hilarischer het voor ons werd!
Kletsen. Het valt eigenlijk niet uit te leggen. De definitie van kletsen is (nummer5) onzin praten. dat is nou echt een geniale omschrijving. Het geeft ook het verschil tussen kletsen en praten aan. Bij praten gaat het namelijk meestal ergens over!
Lijsten maken. Een doodslijst en een Pilslijst welteverstaan! Op de doodslijst staan alle kutte dingen in het leven. Denk hierbij aan: ouders, katers, wc's langs de weg, de lach van aimee, bepaalde mensen die ik hier niet ga noemen en zo zijn er nog veeeeeul meer dingen. Op de Pilslijst staan alle dingen die je leuk vindt in het leven, hierbij moet je denken aan: ouders (want ja, soms zijn ze toch best aardig), lachen, dronken zijn, slapen, dansen voor de spiegel en zo voort. Wel opvallend was dat de doodslijst veel sneller vol was dan de Pilslijst... beetje verdacht...
De meeste lachmomenten ontstaan echter spontaan. Gewoon omdat iemand erachter komt dat hij snurkt. Omdat iemand Barbie nadoet. Of de stofzuiger van de teletubbies natuurlijk. Ook een leuk detail: het doorbreken van de zon tijdens een thema-verandering in de muziek. één gedachte op dat moment: GELUKSMOMENTJE! En hopelijk zullen die er nog veel komen de volgende tijd!
xliefs, Vera
Ik heb echt een paar geweldige dagen gehad daar! Het is waar dat ik eerst op zag tegen de busrit van 16 uur, maar uiteindelijk was dat juist ongeveer het leukste! Niet dat de andere dingen saai waren - op het techniekmuseum na - maar een busreis met vrienden is echt heel gezellig! Je kan met z'n allen muziek luisteren, film kijken, bladen lezen, kletsen & lijsten maken. Dit alles levert hi-la-ri-sche momenten op! You want examples? Lees hier de resultaten van:
Muziek luisteren. Allereerst moet even gezegd worden dat ik niet kan zingen, en de rest van het orkest ook niet echt. Maar ik kan niet ontkennen dat het geweldig is om met vrienden te zingen, en dan juist als het heel vals is!! Ultieme meezingers: The Beatles, Guus Meeuwis, & alle andere shit met een o zo makkelijke tekst.
Film kijken. Tijdens het filmkijken krijg je het echte die-hard groepsgevoel. Met z'n drieën op een 2-persoons busbankje lekker wegzakken terwijl je naar Confessions of a Shopaholic kijkt. Heerlijke momenten zijn dat. Beetje jammer dat het daarna overging in Happy Feet, niet echt een kijk-ons-nou-knus-op-de-bank-zitten-film. Maar ook leuk...
Bladen lezen. Bij het woord tijdschriften denk je waarschijnlijk aan de woorden 'vrouw/meisje' en 'cosmogirl, fancy & de G!rlz' echte vrouwendingen dus. Nou, nooit geweten dat jongens zó geïnteresseerd waren in stukjes over vrouwenproblemen. V & M waren echt een uur bezig met 2 bladen en ze vonden het geweldig. Hoe lang zij aan het lezen waren, hoe hilarischer het voor ons werd!
Kletsen. Het valt eigenlijk niet uit te leggen. De definitie van kletsen is (nummer5) onzin praten. dat is nou echt een geniale omschrijving. Het geeft ook het verschil tussen kletsen en praten aan. Bij praten gaat het namelijk meestal ergens over!
Lijsten maken. Een doodslijst en een Pilslijst welteverstaan! Op de doodslijst staan alle kutte dingen in het leven. Denk hierbij aan: ouders, katers, wc's langs de weg, de lach van aimee, bepaalde mensen die ik hier niet ga noemen en zo zijn er nog veeeeeul meer dingen. Op de Pilslijst staan alle dingen die je leuk vindt in het leven, hierbij moet je denken aan: ouders (want ja, soms zijn ze toch best aardig), lachen, dronken zijn, slapen, dansen voor de spiegel en zo voort. Wel opvallend was dat de doodslijst veel sneller vol was dan de Pilslijst... beetje verdacht...
De meeste lachmomenten ontstaan echter spontaan. Gewoon omdat iemand erachter komt dat hij snurkt. Omdat iemand Barbie nadoet. Of de stofzuiger van de teletubbies natuurlijk. Ook een leuk detail: het doorbreken van de zon tijdens een thema-verandering in de muziek. één gedachte op dat moment: GELUKSMOMENTJE! En hopelijk zullen die er nog veel komen de volgende tijd!
xliefs, Vera
woensdag 23 september 2009
another trip
hey guysssssssss, hoe gaat het ermee? Met mij gaat alles perfect. Waarom? Omdat ik over 6.5 uur in de bus zit op weg naar Slovenië! Nou hoor ik iedereen denken, wtf moet dat kind in slovenië????? Dat zit zo: ik ben sinds een jaar lid van het orkest tjso in hengelo. Met een orkest is het de bedoeling dat je ervaring op doet door middel van concerten en repetities. In een ander land is het allemaal nog net iets leuker dus vandaar dat wij naar Slovenië gaan op concertreis! Jullie denken misschien dat Slovenië een land is met alleen maar krottenwijken en lelijke slecht geklede mensen. Nou ik kan je vertellen: de mensen zijn inderdaad lelijk en slecht gekleed maar voor de rest zijn ze super aardig en is het een heel mooi land! Ik ben er al eerder geweest in een zomervakantie en dat was echt geweldig. De mensen daar zijn heel aardig en het is er nog lekker weer ook! Een nadeel: als ik weg ben kan ik natuurlijk niet bloggen dus jullie zullen het zonder mij moeten zien te overleven op school & thuis. Maandag hoop ik tijd te hebben om een nieuw stukje te schrijven.
Ad Svidenje (tot ziens)
liefs, Vera
Ad Svidenje (tot ziens)
liefs, Vera
dinsdag 15 september 2009
volg je dromen
Even vooraf: ik ga aan hoofdletters doen. Eerst deed ik dat niet omdat ik het lelijk vond, en dat vind ik nog steeds, maar het lijkt me misschien iets overzichtelijker voor jullie.
En dan nu het echte werk, ik hoop dat jullie het een leuk stukje vinden!
Iedereen zegt altijd: volg je dromen en doe wat je hart je ingeeft. Nou kunnen mensen dat wel zeggen, maar volgens mij is er niemand die al zijn/haar dromen volgt? Mijn allerdiepste droom is dat ik toneel mag spelen. Het hoeft niet in een Joop-van-den-Ende-productie te zijn, nee joh, ik ben al blij met een lokale productie waar maar 2 toeschouwers naartoe komen... Het probleem is alleen dat ik er dan iets voor op moet geven. Wil ik bij theaterschool Crea, dan kan ik nog maar één keer in de week naar hockey, en ik denk niet dat mijn team daar zo blij mee is... Wil ik bij theatergroep Barst, moet ik eerst een jaar op de wachtlijst, en volgens mij moet je daar ook bij zingen? Dat doen we dus ook maar niet want als ik ga zingen komen er helemaal geen bezoekers meer...
Deze droom komt trouwens niet zomaar uit de lucht vallen. In groep 8 is het bij ons gebruikelijk om een eindmusical op te voeren voor al je broers, zussen, vaders, moeders, en andere familieleden. Ik vind het leuk om in de schijnwerpers te staan dus besloot ik auditie te doen voor één van de hoofdrollen. Een echte auditie was het natuurlijk niet, maar we moesten een stukje voorlezen met gebaren en emoties erbij. Ik kreeg één van de hoofdrollen, ik was er superblij mee, ookal speelde ik dus een man. De repetities vond ik geweldig. Mijn tekst kende ik ook redelijk snel uit mijn hoofd waardoor ik meer op andere dingen kon gaan letten. Toen het dan eindelijk zo ver was gierden de zenuwen door mijn lijf, maar vanaf de eerste seconde op het podium was ik verkocht! In de pauze kreeg ik ontzettend veel complimenten dat ik zo goed in mijn rol zat enzovoort, superleuk om te horen natuurlijk! De musical heb ik op dvd meegekregen maar ik heb hem nog niet teruggekeken. Wel wist ik toen al dat ik het absoluut vaker zou willen doen!
Omdat ik het zo graag wou, vond ik het een logische keus om me in te laten schrijven bij een castingbureau. Mijn ouders waren het daar helaas niet mee eens... Omdat ik toen 12 was en je je in moet schrijven via internet vonden ze het rete gevaarlijk. 'Wat gebeurt er wel niet met die foto's?' 'Wie moet jou naar de castings brengen?' 'Hoe weet je of het bedrijf betrouwbaard is?' Ik vond het superlullig en heb het er maar bij laten liggen... Het kostte 24 euro per jaar, maar dat hadden ze blijkbaar niet over voor het succes van hun dochter.
Nu, drie jaar later, zijn de tarieven verhoogd, en mijn kansen verkleind. Nog steeds wil ik het supergraag en ik zal blijven doorzeuren en hopen dat het er ooit nog van komt. Misschien komt er ooit een dag dat ik hockey er wèl voor op wil geven maar dat zien we vanzelf wel...
Alles wat ik met deze blog wil zeggen is dat je misschien wel je dromen wíl volgen, maar dat het gewoon niet altijd kan. Bijvoorbeeld omdat je er een andere droom voor op moet geven, of omdat je niet genoeg gelooft in jezelf. Mijn tip is: blijven proberen! Van uitstel komt helemaal niet altijd afstel, en voor de meeste beroepen/hobbies is meer levenservaring juist goed! Volg dus wèl je dromen, allemaal, maar wel ieder op zijn tijd!
xliefs, Vera
En dan nu het echte werk, ik hoop dat jullie het een leuk stukje vinden!
Iedereen zegt altijd: volg je dromen en doe wat je hart je ingeeft. Nou kunnen mensen dat wel zeggen, maar volgens mij is er niemand die al zijn/haar dromen volgt? Mijn allerdiepste droom is dat ik toneel mag spelen. Het hoeft niet in een Joop-van-den-Ende-productie te zijn, nee joh, ik ben al blij met een lokale productie waar maar 2 toeschouwers naartoe komen... Het probleem is alleen dat ik er dan iets voor op moet geven. Wil ik bij theaterschool Crea, dan kan ik nog maar één keer in de week naar hockey, en ik denk niet dat mijn team daar zo blij mee is... Wil ik bij theatergroep Barst, moet ik eerst een jaar op de wachtlijst, en volgens mij moet je daar ook bij zingen? Dat doen we dus ook maar niet want als ik ga zingen komen er helemaal geen bezoekers meer...
Deze droom komt trouwens niet zomaar uit de lucht vallen. In groep 8 is het bij ons gebruikelijk om een eindmusical op te voeren voor al je broers, zussen, vaders, moeders, en andere familieleden. Ik vind het leuk om in de schijnwerpers te staan dus besloot ik auditie te doen voor één van de hoofdrollen. Een echte auditie was het natuurlijk niet, maar we moesten een stukje voorlezen met gebaren en emoties erbij. Ik kreeg één van de hoofdrollen, ik was er superblij mee, ookal speelde ik dus een man. De repetities vond ik geweldig. Mijn tekst kende ik ook redelijk snel uit mijn hoofd waardoor ik meer op andere dingen kon gaan letten. Toen het dan eindelijk zo ver was gierden de zenuwen door mijn lijf, maar vanaf de eerste seconde op het podium was ik verkocht! In de pauze kreeg ik ontzettend veel complimenten dat ik zo goed in mijn rol zat enzovoort, superleuk om te horen natuurlijk! De musical heb ik op dvd meegekregen maar ik heb hem nog niet teruggekeken. Wel wist ik toen al dat ik het absoluut vaker zou willen doen!
Omdat ik het zo graag wou, vond ik het een logische keus om me in te laten schrijven bij een castingbureau. Mijn ouders waren het daar helaas niet mee eens... Omdat ik toen 12 was en je je in moet schrijven via internet vonden ze het rete gevaarlijk. 'Wat gebeurt er wel niet met die foto's?' 'Wie moet jou naar de castings brengen?' 'Hoe weet je of het bedrijf betrouwbaard is?' Ik vond het superlullig en heb het er maar bij laten liggen... Het kostte 24 euro per jaar, maar dat hadden ze blijkbaar niet over voor het succes van hun dochter.
Nu, drie jaar later, zijn de tarieven verhoogd, en mijn kansen verkleind. Nog steeds wil ik het supergraag en ik zal blijven doorzeuren en hopen dat het er ooit nog van komt. Misschien komt er ooit een dag dat ik hockey er wèl voor op wil geven maar dat zien we vanzelf wel...
Alles wat ik met deze blog wil zeggen is dat je misschien wel je dromen wíl volgen, maar dat het gewoon niet altijd kan. Bijvoorbeeld omdat je er een andere droom voor op moet geven, of omdat je niet genoeg gelooft in jezelf. Mijn tip is: blijven proberen! Van uitstel komt helemaal niet altijd afstel, en voor de meeste beroepen/hobbies is meer levenservaring juist goed! Volg dus wèl je dromen, allemaal, maar wel ieder op zijn tijd!
xliefs, Vera
Abonneren op:
Posts (Atom)