Vandaag zag ik het weer. Het bekende moeder-baby verschijnsel. Een jonge moeder van rond de 30 liep gezellig met haar zoontje door de buurt. Zoonlief in de buggy, moeder erachteraan.
Het rare is dat de moeder een soort band heeft met de gevoelens van het zoontje. Tenminste, dat lijkt zo:
Stoot zoonlief zijn lieve kleine hoofdje tegen de tafel, hoor je moeder eerder 'au' zeggen dan dat de baby huilt. En als de baby dan aan het huilen is hoor je moeder een soort van verklaring afleggen. 'Ja het is ook allemaal zo vermoeiend hè? Maar de grote mensen vinden je allemaal heel akoetiekoetie hoor! En mama houdt ook heel veel van je, dus maak je maar geen zorgen poepedoep'
Ik hoop echt niet dat ik later zo'n vertroetelmoeder word... Tuurlijk moet je je kindjes laten zien dat je van ze houdt (in mijn geval hopelijk 4 kindjes), maar je kan ook overdrijven. Al die koosnaampjes en troetelwoordjes. Het lijkt me vrij onlogisch dat een kindje beter luistert naar Schatje, Poepedoep, Pollewop etcetera dan naar zijn/haar eigen naam? Ook heel apart dat ouders ineens zelf een soort brabbeltaaltje uit gaan kramen, voor heel veel woorden hebben ze ineens een ander woordje met zo min mogelijk lettergrepen
Pijn = au
Regen = drupjes
Middagslaap = tukje
Genoeg gebrabbel voor vandaag. Ik blijf hopen dat ik later niet zo word, maar ik vrees dat het vanzelf gaat....
maandag 26 april 2010
woensdag 7 april 2010
Crrrrazy
Woooo$sshh, life's crazy.
Soms lopen dingen zo raar in mijn hoofd, echt niet te geloven. Dan denk ik echt dat ik gestoord ben... (en nou niet zeggen: maar veer, dat bén je ook! )
Neem een kijken in mijn hersens:
'hmm ik hoop niet dat het hockeytoernooi echt op 19 juni is, want dan heb ik volgens mij uitvoering van toneel. Wat zal ik eigenlijk aan doen 17 april? Ik weet het nog niet want ik vind bloemetjes heel leuk, maar grijs en zwart komen misschien iets professioneler over... Kut, volgens mij had ik grieks niet af? We moesten tekst 23c afhebben, maar ik denk dat ik nog maar op de helft ben, zal meneer DJJ het merken? Vast niet, hij is alleen maar bezig met zijn eigen lesjes. Hij geeft toch zelf het antwoord als hij een vraag stelt. Best apart eigenlijk dat heel veel leraren dat doen. Zo leer je toch niks? Oja, het is wel echt heel raar dat ik een 6.5 had voor het proefwerk nederlands, eerst had ik nog een 2.8 maar blijkbaar is de norm wel heeel erg aangepast. AARGH aanpassingen. Waarom gooien sommige mensen ineens alles om? Ineens, pats boem. Alles anders! Staan ze dan echt op met de gedachte: oké normaal ben ik een kakker maar vanaf vandaag ga ik als gothic door het leven? of: Ja eigenlijk ben ik binnenhuisarchitect maar stiekem vind ik dat helemaal niet leuk, laat ik gaan solliciteren bij een pakketjesbezorgservice.... Trouwens, ik moet nog nieuwe panty's kopen... Er zitten allemaal ladders in. Weliswaar zijn ze niet te zien maar het gaat om het idee toch? Principes jongens, principes.'
Jaja, als je nu al gek wordt van dit gezeik, bedenk je dan eens hoe ik me moet voelen de hele dag!! Oké er zijn ook heus wel momenten dat het iets rustiger is, bijvoorbeeld als ik slaap :)
En als ik klassieke muziek luister
en als ik hockey
en als ik cello speel
en als ik aan het shoppen ben
het valt dus wel mee.
geen medelijden voor mij
Soms lopen dingen zo raar in mijn hoofd, echt niet te geloven. Dan denk ik echt dat ik gestoord ben... (en nou niet zeggen: maar veer, dat bén je ook! )
Neem een kijken in mijn hersens:
'hmm ik hoop niet dat het hockeytoernooi echt op 19 juni is, want dan heb ik volgens mij uitvoering van toneel. Wat zal ik eigenlijk aan doen 17 april? Ik weet het nog niet want ik vind bloemetjes heel leuk, maar grijs en zwart komen misschien iets professioneler over... Kut, volgens mij had ik grieks niet af? We moesten tekst 23c afhebben, maar ik denk dat ik nog maar op de helft ben, zal meneer DJJ het merken? Vast niet, hij is alleen maar bezig met zijn eigen lesjes. Hij geeft toch zelf het antwoord als hij een vraag stelt. Best apart eigenlijk dat heel veel leraren dat doen. Zo leer je toch niks? Oja, het is wel echt heel raar dat ik een 6.5 had voor het proefwerk nederlands, eerst had ik nog een 2.8 maar blijkbaar is de norm wel heeel erg aangepast. AARGH aanpassingen. Waarom gooien sommige mensen ineens alles om? Ineens, pats boem. Alles anders! Staan ze dan echt op met de gedachte: oké normaal ben ik een kakker maar vanaf vandaag ga ik als gothic door het leven? of: Ja eigenlijk ben ik binnenhuisarchitect maar stiekem vind ik dat helemaal niet leuk, laat ik gaan solliciteren bij een pakketjesbezorgservice.... Trouwens, ik moet nog nieuwe panty's kopen... Er zitten allemaal ladders in. Weliswaar zijn ze niet te zien maar het gaat om het idee toch? Principes jongens, principes.'
Jaja, als je nu al gek wordt van dit gezeik, bedenk je dan eens hoe ik me moet voelen de hele dag!! Oké er zijn ook heus wel momenten dat het iets rustiger is, bijvoorbeeld als ik slaap :)
En als ik klassieke muziek luister
en als ik hockey
en als ik cello speel
en als ik aan het shoppen ben
het valt dus wel mee.
geen medelijden voor mij
zondag 28 maart 2010
BBA
He-le-maal vergeten!
Ik heb de Beautiful Blogger Award gekregen van MAUD! (www.eenlevenzoeken.blogspot.com & www.ontelbareafbeeldingen.blogspot.com)
Heel lief van haar of course, dus bedankt!! maar nu moet ik een paar dingen doen:
1. de blogger bedanken die jou deze award heeft gegeven DONE
2. de award op je blog zetten DONE
3. vertel 7 interessante dingen over jezelf
4. geef the beautiful blogger award aan 7 andere bloggers
punt 3:
Eigenlijk ben ik helemaal niet interessant maar ik zal proberen wat dingen te lullen:
* 1: Ik ben heel brutaal. Muhahaha. In de klas hoor je me vaak er doorheen praten en lachen wat natuurlijk heel irritant is.... Het leuke is nou juist dat heel veel leraren het gewoon pikken van mij omdat ik eigenlijk heel lief ben :)
* 2: We hebben thuis een bad, maar nou zijn mijn ouders van plan dat bad eruit te slopen daar ben ik het echt he-le-maal niet mee eens!! Een bad is namelijk heerlijke, het rare is dat ik er echt nooit in lig haha. Ik denk dat ik 1 keer per 2 maanden in bad ga? Nog niet eens waarschijnlijk. Maar het voelt gewoon goed om een bad te hebben
* 3: Ik lach heel veel, en dan ook echt heel veel. Om de allerdomste dingen. Als iemand een dom verhaal vertelt kan ik daar echt een kwartier om dubbel liggen, ook als het helemaal niet grappig was bedoeld. Maar hé, lachen is gezond!
* 4: Ik ben trots op mezelf. En nee ik ben niet arrogant, maar ik vind gewoon dat ik het bestwel goed doe op school! ik sta geen enkele onvoldoende, alleen maar 6/7/8. Chill toch?
* 5: Ik heb echt géén geduld. Nul komma nul. Als ik op twitter zit en probeer iets te tweeten word ik echt heel chagrijnig als de site niet weer binnen 5 seconden is geladen. Ik vind het ook heel irritant als ik dingen niet snap...
* 6: Ik wil te veel. Ik wil hockeyen tennissen cello spelen goede cijfers halen, in een band spelen, optreden met orkest, naar feestjes gaan, naar vriendinnen gaan en nog veel meer.Dat zou niet zo'n probleem zijn als ik het niet allemaal tegelijk zou willen, maar dat wil ik dus wel...
* 7: mijn broer is uit huis en dat haat ik, want nou voelt het net alsof ik enig kind ben. Ik ga even huilen :'(
Ben ik weer.
4) Sorry ik kan geen 7 andere bloggers noemen want zo veel ken ik er niet....
ik doe een poging:
www.xoxolau.blogspot.com ze vindt altijd hele leuke plaatjes en is gewoon een chill kind
www.softruches.blogspot.com héle mooie foto's!
www.fashiablee.blogspot.com een meisje met een héle mooie stijl!
Oké verder kom ik niet...
CIAO BELLA'S
Vroegerrrrr
aah soms verlang ik zo naar vroeger,
vroeger toen je nog niet bij alles na hoefde te denken.
Je mama legde je outfit een dag van te voren klaar, rood groen geel en blauw, alle kleuren van de regenboog bij elkaar, en het maakte helemaal niet uit. Kwam je op school met een blauwe maillot, dan was er heus niemand die zei: hé kleine, je lijkt wel een smurf! Ze namen het gewoon voor lief en gingen verder waar ze mee bezig waren. Waarschijnlijk uit hun neus peuteren of een kralenketting maken. Maar soms moest je natuurlijk een moet-werkje doen op school. Dan moest je een kuikentje uitprikken, verfen en opplakken. Was hij mislukt? Maakt niet uit, je moeder vind hem heus wel mooi, het gaat om het gebaar.
Lekker onbezorg in de zandbak spelen. Zandtaartjes maken en ze dan opeten. Jongetjes plagen, kusjes vragen. En het maakt echt niet uit dat je kleren vies worden of dat er zand in je haar komt. 's Avonds wast mama je haar met special shampoo die níet prikt in je oogjes en ze wikkelt je een een handdoek waar je wel 3 keer in past. Daarna mag je nog even beneden tv-kijken. 'Laat opblijven' heet dat. Een lekker fruitschaaltje erbij en smullen maar. In sesamstraat komt iedereen voorbij: Graaf Tel, Ieniemienie, Tommie en Elmo. Je kent ze allemaal en je lieve schaterlach tovert bij iedereen in de kamer een glimlach op z'n gezicht. Als het tijd is om te gaan slapen, neemt mama je mee naar boven. Ze kamt je haartjes heel voorzichtig, want anders doet het pijn. Ze stopt je in en leest je favoriete verhaaltje voor, die ene die je inmiddels uit je hoofd kent. Maar dat maakt niet uit, want elke keer weer is het spannend, en elke keer weer val je erbij in slaap.
Je droomt van snoepjes, koekjes, zandtaartjes en prinsesjes. Barbies, baljurken en prinsen op witte paarden. Dingen die er niet toe doen, maar dat doet er niet toe. Als je 's ochtends wakker wordt staat mama naast je. 'Hé kleine meid, ben je klaar om weer naar school te gaan?' Ze smeert een boterhammetje voor je, met vrolijke vruchtenhagel en snijdt het in kleine stukjes.
Weer een nieuwe dag, nieuwe avonturen en nieuwe gezichten. Elke dag gaat voorbij zonder dat je er erg in hebt. En het ergste is, dat je deze heerlijke zorgeloze dagen niet zo bewust mee maakt.
Misschien is dat trouwens wel goed, anders zijn ze niet meer zorgeloos...
Het is tijd voor het avondeten, daarna lekker douchen met shampoo die wel prikt in je ogen en een handdoek die te klein is. Naar beneden om op te blijven, maar er is niemand die een fruitschaaltje voor je maakt... Slapen en dromen van dingen die belangrijk zijn, en dan gaat de wekker. Tijd voor een nieuwe dag, nieuwe gedachtes, nieuwe lesstof en nieuw huiswerk....
vroeger toen je nog niet bij alles na hoefde te denken.
Je mama legde je outfit een dag van te voren klaar, rood groen geel en blauw, alle kleuren van de regenboog bij elkaar, en het maakte helemaal niet uit. Kwam je op school met een blauwe maillot, dan was er heus niemand die zei: hé kleine, je lijkt wel een smurf! Ze namen het gewoon voor lief en gingen verder waar ze mee bezig waren. Waarschijnlijk uit hun neus peuteren of een kralenketting maken. Maar soms moest je natuurlijk een moet-werkje doen op school. Dan moest je een kuikentje uitprikken, verfen en opplakken. Was hij mislukt? Maakt niet uit, je moeder vind hem heus wel mooi, het gaat om het gebaar.
Lekker onbezorg in de zandbak spelen. Zandtaartjes maken en ze dan opeten. Jongetjes plagen, kusjes vragen. En het maakt echt niet uit dat je kleren vies worden of dat er zand in je haar komt. 's Avonds wast mama je haar met special shampoo die níet prikt in je oogjes en ze wikkelt je een een handdoek waar je wel 3 keer in past. Daarna mag je nog even beneden tv-kijken. 'Laat opblijven' heet dat. Een lekker fruitschaaltje erbij en smullen maar. In sesamstraat komt iedereen voorbij: Graaf Tel, Ieniemienie, Tommie en Elmo. Je kent ze allemaal en je lieve schaterlach tovert bij iedereen in de kamer een glimlach op z'n gezicht. Als het tijd is om te gaan slapen, neemt mama je mee naar boven. Ze kamt je haartjes heel voorzichtig, want anders doet het pijn. Ze stopt je in en leest je favoriete verhaaltje voor, die ene die je inmiddels uit je hoofd kent. Maar dat maakt niet uit, want elke keer weer is het spannend, en elke keer weer val je erbij in slaap.
Je droomt van snoepjes, koekjes, zandtaartjes en prinsesjes. Barbies, baljurken en prinsen op witte paarden. Dingen die er niet toe doen, maar dat doet er niet toe. Als je 's ochtends wakker wordt staat mama naast je. 'Hé kleine meid, ben je klaar om weer naar school te gaan?' Ze smeert een boterhammetje voor je, met vrolijke vruchtenhagel en snijdt het in kleine stukjes.
Weer een nieuwe dag, nieuwe avonturen en nieuwe gezichten. Elke dag gaat voorbij zonder dat je er erg in hebt. En het ergste is, dat je deze heerlijke zorgeloze dagen niet zo bewust mee maakt.
Misschien is dat trouwens wel goed, anders zijn ze niet meer zorgeloos...
Het is tijd voor het avondeten, daarna lekker douchen met shampoo die wel prikt in je ogen en een handdoek die te klein is. Naar beneden om op te blijven, maar er is niemand die een fruitschaaltje voor je maakt... Slapen en dromen van dingen die belangrijk zijn, en dan gaat de wekker. Tijd voor een nieuwe dag, nieuwe gedachtes, nieuwe lesstof en nieuw huiswerk....
zondag 21 maart 2010
Passion
In mijn laatste post vertelde ik jullie dat ik het zo druk had de afgelopen week / weken. Met cello hockey toneel en nog veel meer.
Nou zit het zo: de dingen die ik opnoemde zijn allemaal dingen die ik geweldig vind om te doen. En is het niet top als je de dingen die je leuk vindt de hele dag kan doen? Oké het is soms even stressen maar als je eenmaal bezig bent merk je weer hoe geweldig alles is.
Bij hockey kan ik al mijn frustraties er uit slaan. Lekker rennen en roddelen met het hele team. Vooral op warme zomeravonden is het super! Het is dan nog lekker warm, maar niet te heet, het is nog licht, en iedereen heeft er zin in.
Bij toneel kan ik even helemaal mezelf zijn. Er is daar niemand die je uitlacht, niemand die je raar aankijkt als je een gekke bek trekt. Bovendien kan ik er al mijn iedeeën in kwijt. Als ik weer eens een idee had voor een verhaal komt dat heel goed uit als we een monoloog moeten schrijven. En toneel is gewoon iets waar ik echt een passie voor heb. Je kan er je creativiteit kwijt en je krijgt plenty of space om je talenten te ontwikkelen.
Met cello is het een heel ander verhaal. Ik moet er echt voor oefenen maar dan merk je hoe je vooruitgaat. Elke keer gaan de solo-stukken iets beter en kan ik steeds meer loopjes uit de orkestpartijen daadwerkelijk spelen. Laatst ben ik gevraagd voor een pop-band, helemaal te gek! Ze schrijven hun eigen liedjes en zijn echt goed in wat ze doen. Ik voelde me stiekem ook bestwel vereerd toen ze me gelijk vroegen mee te spelen met een optreden. Cello is niet iets wat ik als beroep zou kunnen zien. Zo gauw iemand me iets verplicht ga ik het minder leuk vinden en dat zou zonde zijn.
Elke bal die ik sla, elk stuk dat ik speel en elk loopje dat ik oefen: het is allemaal moeilijk, maar het zijn de dingen waar ik van houd. De dingen die mijn leven de moeite waard maken. De dingen die me laten lachen maar vooral:
Mijn passies
Nou zit het zo: de dingen die ik opnoemde zijn allemaal dingen die ik geweldig vind om te doen. En is het niet top als je de dingen die je leuk vindt de hele dag kan doen? Oké het is soms even stressen maar als je eenmaal bezig bent merk je weer hoe geweldig alles is.
Bij hockey kan ik al mijn frustraties er uit slaan. Lekker rennen en roddelen met het hele team. Vooral op warme zomeravonden is het super! Het is dan nog lekker warm, maar niet te heet, het is nog licht, en iedereen heeft er zin in.
Bij toneel kan ik even helemaal mezelf zijn. Er is daar niemand die je uitlacht, niemand die je raar aankijkt als je een gekke bek trekt. Bovendien kan ik er al mijn iedeeën in kwijt. Als ik weer eens een idee had voor een verhaal komt dat heel goed uit als we een monoloog moeten schrijven. En toneel is gewoon iets waar ik echt een passie voor heb. Je kan er je creativiteit kwijt en je krijgt plenty of space om je talenten te ontwikkelen.
Met cello is het een heel ander verhaal. Ik moet er echt voor oefenen maar dan merk je hoe je vooruitgaat. Elke keer gaan de solo-stukken iets beter en kan ik steeds meer loopjes uit de orkestpartijen daadwerkelijk spelen. Laatst ben ik gevraagd voor een pop-band, helemaal te gek! Ze schrijven hun eigen liedjes en zijn echt goed in wat ze doen. Ik voelde me stiekem ook bestwel vereerd toen ze me gelijk vroegen mee te spelen met een optreden. Cello is niet iets wat ik als beroep zou kunnen zien. Zo gauw iemand me iets verplicht ga ik het minder leuk vinden en dat zou zonde zijn.
Elke bal die ik sla, elk stuk dat ik speel en elk loopje dat ik oefen: het is allemaal moeilijk, maar het zijn de dingen waar ik van houd. De dingen die mijn leven de moeite waard maken. De dingen die me laten lachen maar vooral:
Mijn passies
donderdag 18 maart 2010
The good life
Jongens jongens wat kan ik hier van genieten!
Mijn situatie op dit moment:
Ik heb 2 tussenuren dus ben ik lekker naar huis gegaan. Op de fiets van school naar huis scheen de zon me tegemoet, het is eindelijk lente! Ik heb nu mijn ipod op de boxjes aangesloten en ik luister allemaal zomermuziek. De tuindeuren staan wagenwijd open en ik heb net buiten op een bankje zitten eten. Dit is echt geweldig!!
Nu het officieel lente is krijgt iedereen het wel een beetje hoog in z'n bol... Witte broeken worden uit de kast gesleurd, ballerina's worden gepast en de korte mouwen shirts worden weer aangetrokken. Als je zelf zomerse kleding aan hebt geeft je dat ook gelijk een meer zomers gevoel. In de pauze kunnen we eindelijk weer buiten zitten zonder een bevroren kont te krijgen van de bankjes. We kunnen weer zonder jas fietsen! Oke bijna dan, maar het idee alleen al maakt zo veel goed.
De laatste tijd had ik het echt superdruk: de schoolexamens komen er alweer aan, mijn buurman is overleden, ik ben gevraagd voor een band, alle leraren geven huiswerk op en tussendoor moet ik ook nog naar hockey, toneel, cello en orkest! Maar ik vind het helemaal niet erg,
zo lang de zon maar schijnt!
Mijn situatie op dit moment:
Ik heb 2 tussenuren dus ben ik lekker naar huis gegaan. Op de fiets van school naar huis scheen de zon me tegemoet, het is eindelijk lente! Ik heb nu mijn ipod op de boxjes aangesloten en ik luister allemaal zomermuziek. De tuindeuren staan wagenwijd open en ik heb net buiten op een bankje zitten eten. Dit is echt geweldig!!
Nu het officieel lente is krijgt iedereen het wel een beetje hoog in z'n bol... Witte broeken worden uit de kast gesleurd, ballerina's worden gepast en de korte mouwen shirts worden weer aangetrokken. Als je zelf zomerse kleding aan hebt geeft je dat ook gelijk een meer zomers gevoel. In de pauze kunnen we eindelijk weer buiten zitten zonder een bevroren kont te krijgen van de bankjes. We kunnen weer zonder jas fietsen! Oke bijna dan, maar het idee alleen al maakt zo veel goed.
De laatste tijd had ik het echt superdruk: de schoolexamens komen er alweer aan, mijn buurman is overleden, ik ben gevraagd voor een band, alle leraren geven huiswerk op en tussendoor moet ik ook nog naar hockey, toneel, cello en orkest! Maar ik vind het helemaal niet erg,
zo lang de zon maar schijnt!
zondag 14 maart 2010
commercial break
We gaan er even tussenuit voor de reclame
Een tijdje geleden heb ik een blog aangemaakt waar ik mijn foto's kon plaatsen, gewoon van alles wat ik doe/eet/maak/denk. Ik heb maar 4 volgers daar dus ik voel me best vriendloos:
www.vera-vienna.blogspot.com
Een tijdje geleden heb ik een blog aangemaakt waar ik mijn foto's kon plaatsen, gewoon van alles wat ik doe/eet/maak/denk. Ik heb maar 4 volgers daar dus ik voel me best vriendloos:
www.vera-vienna.blogspot.com
Abonneren op:
Posts (Atom)