wacht, hier klopt iets niet?
stres??? het is vakantie!
Klopt, exactemundo, het is vakantie, maar voor mijn ouders betekent dat: stress.
inpakstress welteverstaan. Hoeveel rokjes/broekjes/shirtjes passen in de tas? Hoe krijgen we de tent in de auto? Hoe vullen we de dakbox?
WAAR GAAN WE HEEN?
Ja, heel ingewikkeld allemaal, en vooral als het 30 graden is, is het niet heel prettig om zo te lopen stressen. Daar doe ik dus ook niet aan mee. Gisteravond heb ik mijn dingen ingepakt, vandaag nog even wat tijdschriften gekocht en nu? Nu chill ik 'm hier met mijn broer, een stuk meloen, en de laptop. Life's a bitch, right? Nee hoor, valt best mee, je moet gewoon even je eigen plan trekken en relaxen. Mijn ouders kiezen er nu voor om van hot naar her te rennen, van de keuken naar de badkamer, naar de schuur en weer terug. Als ze slim waren (no offence) maakten ze even een lijstje, dronken ze een kopje koffie en gingen ze daarna rustig dat lijstje afwerken......
Doen ze dus niet, oké, prima, wat jij wil, 't is jouw feestje, maar kom dan niet bij mij aankloppen als je op zoek bent naar je bril: 'mam, die heb je in je hand' of als je mijn broer zoekt 'die zit in de bank met pap, recht voor je'
Kut, mijn meloen is op.... Ik ga even een ijsje halen, een raketje welteverstaan (www.raketjes.blogspot.com haha die goeie ouwe tijd), en dan,
misschien zijn mijn ouders dan eindeijk klaar,
klaar voor 4 weken zuid-frankrijk: zon zee en strand
en vooral: geen stress!!
vrijdag 9 juli 2010
zaterdag 3 juli 2010
awesome
Eindelijk heb ik vakantie!
Dat heb ik wel verdiend, na een heeeel druk maar ook heel leuk schooljaar, en dat 'heel leuk' gedeelte heeft meer te maken met de dingen buiten school haha.
Dit schooljaar was het jaar dat ik:
- Voor het eerst uit mocht
en wat een feest, ik weet nog hoe blij ik was toen mijn moeder zei: ja oké, je mag. Die 4 woorden, die zal ik nooit vergeten!! Oké eigenlijk ben ik ze nu al vergeten, volgens mij zei ze dat namelijk helemaal niet, maar het was vast iets in die richting. Ik voelde me zo volwassen, op zaterdag avond met je vrienden in de stad, tot na middernacht, awesome! Inmiddels is mijn tijd opgeschoven naar half 3, maar ik werk hard aan een latere tijd haha, misschien een leuk verjaardagscadeau?
- Lid geworden ben van een band
ik weet nog goed hoe het allemaal begon..... Het begon heel vaag, via via wist iemand dat ik cello speelde, en dat kwam terecht bij iemand die zelf liedjes schrijft, in een band: Pink Apple Pie. Bij de eerste repetitie was ik verkocht, het was zo leuk om van dichtbij mee te maken hoe mensen hun eigen liedjes schrijven, daar muziek onder te maken en dan het eindresultaat te horen! Inmiddels ben ik een volwaardig lid van de band, en het is echt geweldig. Het heeft ook mijn passie voor het cello spelen behoorlijk gereanimeerd, ineens merk ik weer hoe leuk het is om cello te kunnen spelen, en nu in 2 stijlen: klassiek en pop! Ja jongens, klassiek is oubollig blabla, zeg maar niks....
- En het jaar dat nog zoveel meer gebeurde, zoveel leuke dingen - waarvan sommigen niet blog-appropriate zijn, en dat zegt genoeg.
In de laatste maan van dit schooljaar heb ik ook nog een nieuw stopwoordje ontwikkeld: awesome
ja, een positief stopwoordje, in de hoop dat ik het vaak mag zeggen,
want het leven is awesome, nietwaar?
Dat heb ik wel verdiend, na een heeeel druk maar ook heel leuk schooljaar, en dat 'heel leuk' gedeelte heeft meer te maken met de dingen buiten school haha.
Dit schooljaar was het jaar dat ik:
- Voor het eerst uit mocht
en wat een feest, ik weet nog hoe blij ik was toen mijn moeder zei: ja oké, je mag. Die 4 woorden, die zal ik nooit vergeten!! Oké eigenlijk ben ik ze nu al vergeten, volgens mij zei ze dat namelijk helemaal niet, maar het was vast iets in die richting. Ik voelde me zo volwassen, op zaterdag avond met je vrienden in de stad, tot na middernacht, awesome! Inmiddels is mijn tijd opgeschoven naar half 3, maar ik werk hard aan een latere tijd haha, misschien een leuk verjaardagscadeau?
- Lid geworden ben van een band
ik weet nog goed hoe het allemaal begon..... Het begon heel vaag, via via wist iemand dat ik cello speelde, en dat kwam terecht bij iemand die zelf liedjes schrijft, in een band: Pink Apple Pie. Bij de eerste repetitie was ik verkocht, het was zo leuk om van dichtbij mee te maken hoe mensen hun eigen liedjes schrijven, daar muziek onder te maken en dan het eindresultaat te horen! Inmiddels ben ik een volwaardig lid van de band, en het is echt geweldig. Het heeft ook mijn passie voor het cello spelen behoorlijk gereanimeerd, ineens merk ik weer hoe leuk het is om cello te kunnen spelen, en nu in 2 stijlen: klassiek en pop! Ja jongens, klassiek is oubollig blabla, zeg maar niks....
- En het jaar dat nog zoveel meer gebeurde, zoveel leuke dingen - waarvan sommigen niet blog-appropriate zijn, en dat zegt genoeg.
In de laatste maan van dit schooljaar heb ik ook nog een nieuw stopwoordje ontwikkeld: awesome
ja, een positief stopwoordje, in de hoop dat ik het vaak mag zeggen,
want het leven is awesome, nietwaar?
woensdag 9 juni 2010
Kings Of Convenience - Misread
Haaaai, ik weet het.
Ik blog niet meer. althans, voor nu. En ik denk ook niet dat ik snel weer zal beginnen. Binnenkort heb ik namelijk toetsweek (dodelijk) en ik moet er echt even tegenaan. Bovendien ben ik met een verhaal bezig, waar ik dus meer aan werk dan aan deze blog. Na de toetsweek zal ik mijn best doen om weer regelmatig een fatsoenlijk stuk te schrijven!
jullie krijgen wel een lekker liedje van me:
Ik blog niet meer. althans, voor nu. En ik denk ook niet dat ik snel weer zal beginnen. Binnenkort heb ik namelijk toetsweek (dodelijk) en ik moet er echt even tegenaan. Bovendien ben ik met een verhaal bezig, waar ik dus meer aan werk dan aan deze blog. Na de toetsweek zal ik mijn best doen om weer regelmatig een fatsoenlijk stuk te schrijven!
jullie krijgen wel een lekker liedje van me:
maandag 26 april 2010
Moeder-baby verschijnsel
Vandaag zag ik het weer. Het bekende moeder-baby verschijnsel. Een jonge moeder van rond de 30 liep gezellig met haar zoontje door de buurt. Zoonlief in de buggy, moeder erachteraan.
Het rare is dat de moeder een soort band heeft met de gevoelens van het zoontje. Tenminste, dat lijkt zo:
Stoot zoonlief zijn lieve kleine hoofdje tegen de tafel, hoor je moeder eerder 'au' zeggen dan dat de baby huilt. En als de baby dan aan het huilen is hoor je moeder een soort van verklaring afleggen. 'Ja het is ook allemaal zo vermoeiend hè? Maar de grote mensen vinden je allemaal heel akoetiekoetie hoor! En mama houdt ook heel veel van je, dus maak je maar geen zorgen poepedoep'
Ik hoop echt niet dat ik later zo'n vertroetelmoeder word... Tuurlijk moet je je kindjes laten zien dat je van ze houdt (in mijn geval hopelijk 4 kindjes), maar je kan ook overdrijven. Al die koosnaampjes en troetelwoordjes. Het lijkt me vrij onlogisch dat een kindje beter luistert naar Schatje, Poepedoep, Pollewop etcetera dan naar zijn/haar eigen naam? Ook heel apart dat ouders ineens zelf een soort brabbeltaaltje uit gaan kramen, voor heel veel woorden hebben ze ineens een ander woordje met zo min mogelijk lettergrepen
Pijn = au
Regen = drupjes
Middagslaap = tukje
Genoeg gebrabbel voor vandaag. Ik blijf hopen dat ik later niet zo word, maar ik vrees dat het vanzelf gaat....
Het rare is dat de moeder een soort band heeft met de gevoelens van het zoontje. Tenminste, dat lijkt zo:
Stoot zoonlief zijn lieve kleine hoofdje tegen de tafel, hoor je moeder eerder 'au' zeggen dan dat de baby huilt. En als de baby dan aan het huilen is hoor je moeder een soort van verklaring afleggen. 'Ja het is ook allemaal zo vermoeiend hè? Maar de grote mensen vinden je allemaal heel akoetiekoetie hoor! En mama houdt ook heel veel van je, dus maak je maar geen zorgen poepedoep'
Ik hoop echt niet dat ik later zo'n vertroetelmoeder word... Tuurlijk moet je je kindjes laten zien dat je van ze houdt (in mijn geval hopelijk 4 kindjes), maar je kan ook overdrijven. Al die koosnaampjes en troetelwoordjes. Het lijkt me vrij onlogisch dat een kindje beter luistert naar Schatje, Poepedoep, Pollewop etcetera dan naar zijn/haar eigen naam? Ook heel apart dat ouders ineens zelf een soort brabbeltaaltje uit gaan kramen, voor heel veel woorden hebben ze ineens een ander woordje met zo min mogelijk lettergrepen
Pijn = au
Regen = drupjes
Middagslaap = tukje
Genoeg gebrabbel voor vandaag. Ik blijf hopen dat ik later niet zo word, maar ik vrees dat het vanzelf gaat....
woensdag 7 april 2010
Crrrrazy
Woooo$sshh, life's crazy.
Soms lopen dingen zo raar in mijn hoofd, echt niet te geloven. Dan denk ik echt dat ik gestoord ben... (en nou niet zeggen: maar veer, dat bén je ook! )
Neem een kijken in mijn hersens:
'hmm ik hoop niet dat het hockeytoernooi echt op 19 juni is, want dan heb ik volgens mij uitvoering van toneel. Wat zal ik eigenlijk aan doen 17 april? Ik weet het nog niet want ik vind bloemetjes heel leuk, maar grijs en zwart komen misschien iets professioneler over... Kut, volgens mij had ik grieks niet af? We moesten tekst 23c afhebben, maar ik denk dat ik nog maar op de helft ben, zal meneer DJJ het merken? Vast niet, hij is alleen maar bezig met zijn eigen lesjes. Hij geeft toch zelf het antwoord als hij een vraag stelt. Best apart eigenlijk dat heel veel leraren dat doen. Zo leer je toch niks? Oja, het is wel echt heel raar dat ik een 6.5 had voor het proefwerk nederlands, eerst had ik nog een 2.8 maar blijkbaar is de norm wel heeel erg aangepast. AARGH aanpassingen. Waarom gooien sommige mensen ineens alles om? Ineens, pats boem. Alles anders! Staan ze dan echt op met de gedachte: oké normaal ben ik een kakker maar vanaf vandaag ga ik als gothic door het leven? of: Ja eigenlijk ben ik binnenhuisarchitect maar stiekem vind ik dat helemaal niet leuk, laat ik gaan solliciteren bij een pakketjesbezorgservice.... Trouwens, ik moet nog nieuwe panty's kopen... Er zitten allemaal ladders in. Weliswaar zijn ze niet te zien maar het gaat om het idee toch? Principes jongens, principes.'
Jaja, als je nu al gek wordt van dit gezeik, bedenk je dan eens hoe ik me moet voelen de hele dag!! Oké er zijn ook heus wel momenten dat het iets rustiger is, bijvoorbeeld als ik slaap :)
En als ik klassieke muziek luister
en als ik hockey
en als ik cello speel
en als ik aan het shoppen ben
het valt dus wel mee.
geen medelijden voor mij
Soms lopen dingen zo raar in mijn hoofd, echt niet te geloven. Dan denk ik echt dat ik gestoord ben... (en nou niet zeggen: maar veer, dat bén je ook! )
Neem een kijken in mijn hersens:
'hmm ik hoop niet dat het hockeytoernooi echt op 19 juni is, want dan heb ik volgens mij uitvoering van toneel. Wat zal ik eigenlijk aan doen 17 april? Ik weet het nog niet want ik vind bloemetjes heel leuk, maar grijs en zwart komen misschien iets professioneler over... Kut, volgens mij had ik grieks niet af? We moesten tekst 23c afhebben, maar ik denk dat ik nog maar op de helft ben, zal meneer DJJ het merken? Vast niet, hij is alleen maar bezig met zijn eigen lesjes. Hij geeft toch zelf het antwoord als hij een vraag stelt. Best apart eigenlijk dat heel veel leraren dat doen. Zo leer je toch niks? Oja, het is wel echt heel raar dat ik een 6.5 had voor het proefwerk nederlands, eerst had ik nog een 2.8 maar blijkbaar is de norm wel heeel erg aangepast. AARGH aanpassingen. Waarom gooien sommige mensen ineens alles om? Ineens, pats boem. Alles anders! Staan ze dan echt op met de gedachte: oké normaal ben ik een kakker maar vanaf vandaag ga ik als gothic door het leven? of: Ja eigenlijk ben ik binnenhuisarchitect maar stiekem vind ik dat helemaal niet leuk, laat ik gaan solliciteren bij een pakketjesbezorgservice.... Trouwens, ik moet nog nieuwe panty's kopen... Er zitten allemaal ladders in. Weliswaar zijn ze niet te zien maar het gaat om het idee toch? Principes jongens, principes.'
Jaja, als je nu al gek wordt van dit gezeik, bedenk je dan eens hoe ik me moet voelen de hele dag!! Oké er zijn ook heus wel momenten dat het iets rustiger is, bijvoorbeeld als ik slaap :)
En als ik klassieke muziek luister
en als ik hockey
en als ik cello speel
en als ik aan het shoppen ben
het valt dus wel mee.
geen medelijden voor mij
zondag 28 maart 2010
BBA
He-le-maal vergeten!
Ik heb de Beautiful Blogger Award gekregen van MAUD! (www.eenlevenzoeken.blogspot.com & www.ontelbareafbeeldingen.blogspot.com)
Heel lief van haar of course, dus bedankt!! maar nu moet ik een paar dingen doen:
1. de blogger bedanken die jou deze award heeft gegeven DONE
2. de award op je blog zetten DONE
3. vertel 7 interessante dingen over jezelf
4. geef the beautiful blogger award aan 7 andere bloggers
punt 3:
Eigenlijk ben ik helemaal niet interessant maar ik zal proberen wat dingen te lullen:
* 1: Ik ben heel brutaal. Muhahaha. In de klas hoor je me vaak er doorheen praten en lachen wat natuurlijk heel irritant is.... Het leuke is nou juist dat heel veel leraren het gewoon pikken van mij omdat ik eigenlijk heel lief ben :)
* 2: We hebben thuis een bad, maar nou zijn mijn ouders van plan dat bad eruit te slopen daar ben ik het echt he-le-maal niet mee eens!! Een bad is namelijk heerlijke, het rare is dat ik er echt nooit in lig haha. Ik denk dat ik 1 keer per 2 maanden in bad ga? Nog niet eens waarschijnlijk. Maar het voelt gewoon goed om een bad te hebben
* 3: Ik lach heel veel, en dan ook echt heel veel. Om de allerdomste dingen. Als iemand een dom verhaal vertelt kan ik daar echt een kwartier om dubbel liggen, ook als het helemaal niet grappig was bedoeld. Maar hé, lachen is gezond!
* 4: Ik ben trots op mezelf. En nee ik ben niet arrogant, maar ik vind gewoon dat ik het bestwel goed doe op school! ik sta geen enkele onvoldoende, alleen maar 6/7/8. Chill toch?
* 5: Ik heb echt géén geduld. Nul komma nul. Als ik op twitter zit en probeer iets te tweeten word ik echt heel chagrijnig als de site niet weer binnen 5 seconden is geladen. Ik vind het ook heel irritant als ik dingen niet snap...
* 6: Ik wil te veel. Ik wil hockeyen tennissen cello spelen goede cijfers halen, in een band spelen, optreden met orkest, naar feestjes gaan, naar vriendinnen gaan en nog veel meer.Dat zou niet zo'n probleem zijn als ik het niet allemaal tegelijk zou willen, maar dat wil ik dus wel...
* 7: mijn broer is uit huis en dat haat ik, want nou voelt het net alsof ik enig kind ben. Ik ga even huilen :'(
Ben ik weer.
4) Sorry ik kan geen 7 andere bloggers noemen want zo veel ken ik er niet....
ik doe een poging:
www.xoxolau.blogspot.com ze vindt altijd hele leuke plaatjes en is gewoon een chill kind
www.softruches.blogspot.com héle mooie foto's!
www.fashiablee.blogspot.com een meisje met een héle mooie stijl!
Oké verder kom ik niet...
CIAO BELLA'S
Vroegerrrrr
aah soms verlang ik zo naar vroeger,
vroeger toen je nog niet bij alles na hoefde te denken.
Je mama legde je outfit een dag van te voren klaar, rood groen geel en blauw, alle kleuren van de regenboog bij elkaar, en het maakte helemaal niet uit. Kwam je op school met een blauwe maillot, dan was er heus niemand die zei: hé kleine, je lijkt wel een smurf! Ze namen het gewoon voor lief en gingen verder waar ze mee bezig waren. Waarschijnlijk uit hun neus peuteren of een kralenketting maken. Maar soms moest je natuurlijk een moet-werkje doen op school. Dan moest je een kuikentje uitprikken, verfen en opplakken. Was hij mislukt? Maakt niet uit, je moeder vind hem heus wel mooi, het gaat om het gebaar.
Lekker onbezorg in de zandbak spelen. Zandtaartjes maken en ze dan opeten. Jongetjes plagen, kusjes vragen. En het maakt echt niet uit dat je kleren vies worden of dat er zand in je haar komt. 's Avonds wast mama je haar met special shampoo die níet prikt in je oogjes en ze wikkelt je een een handdoek waar je wel 3 keer in past. Daarna mag je nog even beneden tv-kijken. 'Laat opblijven' heet dat. Een lekker fruitschaaltje erbij en smullen maar. In sesamstraat komt iedereen voorbij: Graaf Tel, Ieniemienie, Tommie en Elmo. Je kent ze allemaal en je lieve schaterlach tovert bij iedereen in de kamer een glimlach op z'n gezicht. Als het tijd is om te gaan slapen, neemt mama je mee naar boven. Ze kamt je haartjes heel voorzichtig, want anders doet het pijn. Ze stopt je in en leest je favoriete verhaaltje voor, die ene die je inmiddels uit je hoofd kent. Maar dat maakt niet uit, want elke keer weer is het spannend, en elke keer weer val je erbij in slaap.
Je droomt van snoepjes, koekjes, zandtaartjes en prinsesjes. Barbies, baljurken en prinsen op witte paarden. Dingen die er niet toe doen, maar dat doet er niet toe. Als je 's ochtends wakker wordt staat mama naast je. 'Hé kleine meid, ben je klaar om weer naar school te gaan?' Ze smeert een boterhammetje voor je, met vrolijke vruchtenhagel en snijdt het in kleine stukjes.
Weer een nieuwe dag, nieuwe avonturen en nieuwe gezichten. Elke dag gaat voorbij zonder dat je er erg in hebt. En het ergste is, dat je deze heerlijke zorgeloze dagen niet zo bewust mee maakt.
Misschien is dat trouwens wel goed, anders zijn ze niet meer zorgeloos...
Het is tijd voor het avondeten, daarna lekker douchen met shampoo die wel prikt in je ogen en een handdoek die te klein is. Naar beneden om op te blijven, maar er is niemand die een fruitschaaltje voor je maakt... Slapen en dromen van dingen die belangrijk zijn, en dan gaat de wekker. Tijd voor een nieuwe dag, nieuwe gedachtes, nieuwe lesstof en nieuw huiswerk....
vroeger toen je nog niet bij alles na hoefde te denken.
Je mama legde je outfit een dag van te voren klaar, rood groen geel en blauw, alle kleuren van de regenboog bij elkaar, en het maakte helemaal niet uit. Kwam je op school met een blauwe maillot, dan was er heus niemand die zei: hé kleine, je lijkt wel een smurf! Ze namen het gewoon voor lief en gingen verder waar ze mee bezig waren. Waarschijnlijk uit hun neus peuteren of een kralenketting maken. Maar soms moest je natuurlijk een moet-werkje doen op school. Dan moest je een kuikentje uitprikken, verfen en opplakken. Was hij mislukt? Maakt niet uit, je moeder vind hem heus wel mooi, het gaat om het gebaar.
Lekker onbezorg in de zandbak spelen. Zandtaartjes maken en ze dan opeten. Jongetjes plagen, kusjes vragen. En het maakt echt niet uit dat je kleren vies worden of dat er zand in je haar komt. 's Avonds wast mama je haar met special shampoo die níet prikt in je oogjes en ze wikkelt je een een handdoek waar je wel 3 keer in past. Daarna mag je nog even beneden tv-kijken. 'Laat opblijven' heet dat. Een lekker fruitschaaltje erbij en smullen maar. In sesamstraat komt iedereen voorbij: Graaf Tel, Ieniemienie, Tommie en Elmo. Je kent ze allemaal en je lieve schaterlach tovert bij iedereen in de kamer een glimlach op z'n gezicht. Als het tijd is om te gaan slapen, neemt mama je mee naar boven. Ze kamt je haartjes heel voorzichtig, want anders doet het pijn. Ze stopt je in en leest je favoriete verhaaltje voor, die ene die je inmiddels uit je hoofd kent. Maar dat maakt niet uit, want elke keer weer is het spannend, en elke keer weer val je erbij in slaap.
Je droomt van snoepjes, koekjes, zandtaartjes en prinsesjes. Barbies, baljurken en prinsen op witte paarden. Dingen die er niet toe doen, maar dat doet er niet toe. Als je 's ochtends wakker wordt staat mama naast je. 'Hé kleine meid, ben je klaar om weer naar school te gaan?' Ze smeert een boterhammetje voor je, met vrolijke vruchtenhagel en snijdt het in kleine stukjes.
Weer een nieuwe dag, nieuwe avonturen en nieuwe gezichten. Elke dag gaat voorbij zonder dat je er erg in hebt. En het ergste is, dat je deze heerlijke zorgeloze dagen niet zo bewust mee maakt.
Misschien is dat trouwens wel goed, anders zijn ze niet meer zorgeloos...
Het is tijd voor het avondeten, daarna lekker douchen met shampoo die wel prikt in je ogen en een handdoek die te klein is. Naar beneden om op te blijven, maar er is niemand die een fruitschaaltje voor je maakt... Slapen en dromen van dingen die belangrijk zijn, en dan gaat de wekker. Tijd voor een nieuwe dag, nieuwe gedachtes, nieuwe lesstof en nieuw huiswerk....
Abonneren op:
Posts (Atom)